นกกระยาง

นกกระยาง เรื่องมาก

นกกระยาง เรื่องมาก
คนแต่ง : อีสป

นกยางตัวหนึ่งเบาๆย่างเยื้อไปตามฝั่งลำน้ำ สายตาจ้องน้ำใสแจ๋ว คอยาวและก็จะงอยปากแหลมของมันพร้อมจะจิกของกินชิ้นเล็กๆเป็นมื้อตอนเช้า ในน้ำใสมีฝูงปลาล้นหลาม แต่ว่าคุณผู้ชายนกยางก็ไม่พึงใจกับเช้าตรู่วันนั้นแม้แต่น้อย

“เราไม่รับประทานปลาตัวเล็กตัวน้อยหรอก” มันเอ่ยขึน พวกปลาซิวปลาสร้อยไม่เหมาะสมกับนกยางนิดหน่อย

ขณะเดียวกันนั้นก็มีปลาเพิร์ชน้อยสวยว่ายเข้ามาใกล้ๆ”ก็ยังไม่ใช่อีกโน่นละ” นกยางกล่าว บาคาร่า “เราไม่เสียแรงอ้าปากเพื่อของพรรค์นั้นอยู่แล้ว!”

เมื่อดวงตะวันลอยสูง ฝูงปลาก็ว่ายจากน้ำตื้นแถวชายฝั่งดำลงสู่น้ำเย็นที่ลึกกว่ากึ่งกลางลำน้ำ ครั้งนี้นกยางมองไม่เห็นปลาหลงเหลือสักตัว ในที่สุดมันอดชอบใจมิได้ที่ขั้นต่ำก็อุตส่าห์ได้หอยทากตัวจิ๋วมาเป็นข้าวเช้าตัวหนึ่ง

:: นิทานหัวข้อนี้สอนให้ทราบดีว่า ::

อย่าเรื่องมากเหลือเกิน มิฉะนั้นบางทีอาจเหลือแค่สิ่งที่ห่วยที่สุด หรือไม่ก็ไม่ได้อะไรเลย

:: พุทธภาษิต ::

อปฺปมาทญฺจ เมธาวี ธนํ เสฏฺฐฺ เกลื่อนกลาดฺขตำหนิ
ผู้รู้ย่อมรักษาความไม่ประมาทไว้ ราวกับทรัพย์สินเป็นเยี่ยมสุด